Gevaren

Waarom is liefde altijd zo oneerlijk? Je zal altijd pijn worden gedaan door degene die jou beloofde je voor alle gevaren te beschermen. Soms lijkt het alsof liefde er niet is om iemand als enige lief te hebben, maar om als enige het recht hebben de ander pijn te doen. Want dat is precies waar liefde op slaat. Je laat iemand binnen in dat je eigen ruimte en gaat hem of haar meer en meer vertrouwen en vertrouwt erop dat je nooit pijn zal worden gedaan door de ander. Toch weet je dat je kans heel groot is dat dit wel gaat gebeuren en kijk, dit is nou het gekke van liefde, in plaats van weg te lopen en de pijn te ontlopen laat je het toe. Je laat diegene de kans krijgen jou pijn te doen en het enige wat jij kan doen is hopen dat hij of zij de kans niet grijpt. Ik hou van gevaren, maar is liefde niet zelfs te hoog gegrepen voor mij? Niemand overleeft een gebroken hart, ook al lijkt dat soms van wel. Je hart heeft slecht een beperkte grootte en is opgedeel in een hoop kleine stukjes die elke gevuld kunnen worden met liefde voor één iemand. Ik denk alleen ook dat die stukjes kunnen breken, dof kunnen worden of zelfs weg kunnen vallen. Als iemand je zo vaak pijn doet, gaat de liefde voor hen ook pijn doen en op dat moment moet je even je hart niet meer volgen, maar gaan nadenken. Wil ik nog meer stukken van mijn beperkte hart verspillen aan deze persoon, terwijl ik weet dat die stukken toch weer kapot zullen gaan? En nu is bij mij het antwoord nee, want ik zit precies is zo'n dilemma.